Instrukcja MP Nesting

Zakładka Nesting

Zakładka Nesting układa detale z listy. Parametry ustawiasz w karcie Parametry nestingu: przyciski Arkusz, Cięcie i Opcje otwierają osobne okna, a zmiany zatwierdzasz w nich przyciskiem Zapisz. Samo układanie startuje przyciskiem Rozłóż detale.

Arkusz

W tym oknie podajesz blachę, na której program układa detale spoza magazynu. Wybór z listy Format wpisuje typowe wymiary (od 1000×2000 do 2000×6000 mm), a po ręcznej zmianie wymiaru lista przełącza się na „Własny”. Arkusz X to szerokość blachy, a Arkusz Y jej wysokość, obie w milimetrach.

Magazyn blach przypisuje format arkusza do pary materiał i grubość. Detale z takiej blachy program układa na jej formacie, a dla pozostałych bierze wymiar z okna Arkusz. W magazynie Pobierz z LaserCalc dopisuje wszystkie blachy z bazy materiałów LaserCalc z domyślnym wymiarem, który potem poprawiasz tam, gdzie masz na stanie inny format. Uzupełnij z listy detali dopisuje blachy z detali, które są już na liście. Nazwa materiału musi być dokładnie taka, jaką przysyła LaserCalc.

Strefy to obszary blachy wyłączone z układania, np. wgniecenie albo miejsce wycięte wcześniej. Kliknij Wyznacz... i zaznacz je myszą na podglądzie arkusza, a wymiary możesz potem poprawić w tabeli. Jeśli strefa wystaje poza blachę, bo zmieniłeś wymiar arkusza, program zapyta przed układaniem, czy kontynuować.

Cięcie

  • Offset to margines od krawędzi arkusza. Detale nie leżą bliżej brzegu niż ta wartość.
  • Kerf to szerokość rzazu, czyli ile materiału zabiera cięcie. Program dolicza ten luz między detalami.
  • Odstęp to dodatkowy luz między detalami, ponad kerf. Większy odstęp daje luźniejszy układ i mniejsze ryzyko, że kontury się zetkną.
  • EPS to tolerancja łączenia linii w zamknięty kontur. Zostaw domyślną wartość, jeśli kontury z DXF zamykają się poprawnie, a zwiększ ją, gdy kształt na podglądzie wygląda na ucięty albo się nie domyka.

Opcje

  • Obrót arkusza pozwala programowi obrócić całą blachę o 90°, gdy w tej orientacji zmieści się więcej detali.
  • Osadzaj detale w otworach pozwala wstawić mniejszy detal w wycięcie większego. Zysk jest tylko przy dużych otworach, bo detal musi być mniejszy od otworu o dwa odstępy z każdej strony, a z wyłączoną opcją nesting liczy się o około jedną trzecią krócej. Pamiętaj, że detal wycięty w otworze wypada z arkusza razem z odpadem.
  • Użyj geometrii po edycji bierze kształt po Twoich poprawkach na podglądzie importu zamiast surowego pliku.
  • Pokaż linijkę osi X/Y włącza podziałkę milimetrową wokół podglądu arkusza.

Rozłożenie detali

Rozłóż detale startuje układanie, a pasek postępu i licznik czasu pokazują, że obliczenia trwają. Anuluj przerywa je, zanim powstanie wynik. Gdy na liście nie ma detalu do ułożenia albo arkusz ma zerowy wymiar, program zatrzyma się z komunikatem.

Silnik sam dobiera obroty detali na podstawie ich kształtu, więc nie ustawiasz kroku kąta. Pracuje zawsze w jednym, sprawdzonym trybie szukania, bo dłuższe liczenie w praktyce nie dawało gęstszego układu.